Τι είναι η οστεοχονδρωσία

Μία από τις πιο κοινές αιτίες πόνου στην πλάτη είναι η οστεοχόνδρωση. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, περίπου το 80% των ανθρώπων υποφέρουν από αυτή την παθολογία. Ωστόσο, δεν μπορούν όλοι οι ασθενείς να απαντήσουν με ακρίβεια τι είναι η οστεοχόνδρωση. Πρόκειται για μια χρόνια ασθένεια που επηρεάζει τον χόνδρο και τον οστικό ιστό της σπονδυλικής στήλης. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν οποιοδήποτε μέρος της σπονδυλικής στήλης ή πολλά ταυτόχρονα.

Για να απαλλαγείτε από την ασθένεια πιο γρήγορα, πρέπει να ξεκινήσετε τη θεραπεία όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια παθολογίας. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι απλά δεν τα παρατηρούν και στη συνέχεια η παθολογία αναπτύσσεται και γίνεται πιο σοβαρή.

Η οστεοχόνδρωση πρέπει να αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα: φάρμακα, θεραπεία άσκησης, φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες κ.λπ. Εάν υπάρχουν επιπλοκές (μεσοσπονδυλική κήλη, ριζίτιδα, παράλυση ποδιών), μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση.

Τι είναι αυτό

Μια χρόνια ασθένεια κατά την οποία οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και ο οστικός ιστός της σπονδυλικής στήλης έχουν υποστεί βλάβη ονομάζεται οστεοχόνδρωση.

Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 33-35 σπονδύλους, μεταξύ των οποίων υπάρχουν χόνδροι (σπονδυλικός δίσκος). Αποτελούνται από έναν pulposus πυρήνα και έναν ινώδη δακτύλιο (εξωτερικό τμήμα). καλύπτονται και από τις δύο πλευρές με πυκνό, ελαστικό υαλώδη υαλώδη χόνδρο. Χάρη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, η σπονδυλική στήλη γίνεται πιο ελαστική και κινητή.

Με την οστεοχόνδρωση, οι μεταβολικές διεργασίες και η κυκλοφορία του αίματος στη σπονδυλική στήλη διαταράσσονται. Υπό την επίδραση αρνητικών παραγόντων, οι δίσκοι μεταξύ των σπονδύλων γίνονται λιγότερο ισχυροί και ελαστικοί και ο όγκος τους μειώνεται. Η σπονδυλική στήλη συσπάται και το ύψος των χόνδρινων μαξιλαριών μειώνεται.

Το κεντρικό ζελατινώδες τμήμα του δίσκου αρχικά διογκώνεται και στη συνέχεια στεγνώνει, στη συνέχεια εξασθενεί η υποτίμηση της σπονδυλικής στήλης. Το εξωτερικό κέλυφος γίνεται πιο λεπτό και επάνω του εμφανίζονται ρωγμές. Όταν μια ζελατινώδης ουσία διαρρεύσει εκεί, σχηματίζονται προεξοχές (προεξοχή). Όταν το εξωτερικό τμήμα του δίσκου σπάσει και ο πολφώδης πυρήνας προχωρεί, διαγιγνώσκεται μεσοσπονδυλική κήλη.

Η ασθένεια οστεοχονδρωσία εκδηλώνεται με δυσφορία, μειωμένη κινητικότητα και πόνο στην πληγείσα περιοχή. Όταν εμφανίζονται κήλες, εμφανίζονται νευρολογικές διαταραχές: πόνος στην πλάτη που εξαπλώνεται στα άνω ή κάτω άκρα, μούδιασμα των χεριών, των ποδιών, της βουβωνικής χώρας, ακούσια ούρηση ή αφόδευση κ.λπ.

Βοήθεια. Παλαιότερα, η οστεοχόνδρωση διαγνώστηκε κυρίως σε ασθενείς άνω των 40 ετών. Τώρα η νόσος εντοπίζεται όλο και περισσότερο σε νεότερα άτομα (από 16 έως 30 ετών). Αυτό συνήθως συνδέεται με έναν καθιστικό τρόπο ζωής.

Λόγοι

Εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στον χόνδρο και τον οστικό ιστό συμβαίνουν λόγω ανομοιόμορφου φορτίου στα στοιχεία της σπονδυλικής στήλης. Στη συνέχεια, σε περιοχές με υπερβολική πίεση, συμβαίνει καταστροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Η παθολογική διαδικασία μπορεί να προκληθεί από πολλούς αρνητικούς παράγοντες.

Οι κύριες αιτίες της οστεοχονδρωσίας:

• Τραυματισμοί μετά από πτώση ή χτύπημα.
• Συγγενείς ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης, γενετική προδιάθεση.
• Μεταβολικές διαταραχές λόγω κακής διατροφής, εμφάνιση υπερβολικού σωματικού βάρους.
• Λοιμώδη νοσήματα.
• Υπερβολικό στρες στη σπονδυλική στήλη κατά τη διάρκεια αθλημάτων ενδυνάμωσης ή βαριάς σωματικής εργασίας.
• Χημικές ουσίες που εισέρχονται στο σώμα μέσω της τροφής ή του αέρα.
• Συχνοί κραδασμοί, για παράδειγμα από οδηγούς.
• πλατυποδία.
• Λανθασμένη στάση του σώματος.
• Παθητικός τρόπος ζωής, για παράδειγμα, μεταξύ ατόμων με καθιστική εργασία (υπάλληλοι γραφείου, οδηγοί).
• Κάπνισμα.
• Μακροχρόνια έκθεση σε αντίξοες καιρικές συνθήκες (χαμηλή θερμοκρασία και υψηλή υγρασία) στο σώμα.
• Φορώντας ανατομικά λανθασμένα παπούτσια (στενά ή με τακούνια).
• Συχνό στρες.
• Εγκυμοσύνη κ.λπ.

Συχνά η ασθένεια εκδηλώνεται σε άτομα που φέρουν μεγάλα βάρη στο ένα χέρι, βρίσκονται σε λάθος θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα ή κοιμούνται σε ένα υπερβολικά μαλακό στρώμα ή ψηλό μαξιλάρι. Η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου αυξάνεται με αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία που σχετίζονται με μεταβολικές διεργασίες ή παροχή αίματος στους σπονδύλους. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται εάν ένα άτομο αλλάζει συχνά τη θέση του σώματος, λυγίζει, ισιώνει ή τραντάζει το σώμα του.

Αναφορά. Η οστεοχόνδρωση διαγιγνώσκεται συχνά σε ψηλούς ανθρώπους που είναι ξαπλωμένοι και έχουν αδύναμο μυϊκό κορσέ. Επίσης κινδυνεύουν οι μετακινούμενοι, οι επαγγελματίες αθλητές, οι οικοδόμοι και οι υπάλληλοι γραφείου.

Τύποι οστεοχονδρωσίας

Όπως ήδη αναφέρθηκε, η παθολογία μπορεί να επηρεάσει διαφορετικά μέρη της σπονδυλικής στήλης. Ανάλογα με την τοποθεσία, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι οστεοχόνδρωσης:

• Η οσφυϊκή είναι ο πιο κοινός τύπος νόσου, καθώς το φορτίο στο οσφυοϊερό τμήμα είναι αρκετά υψηλό. Η παθολογία συνοδεύεται από πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, ο οποίος μπορεί να εξαπλωθεί στα πόδια, στη βουβωνική χώρα και στα μεταγενέστερα στάδια, εμφανίζονται νευρολογικές διαταραχές (μειωμένη ευαισθησία του κάτω μέρους του σώματος).
• Αυχενική - επίσης συχνή. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές σχετίζονται με αδυναμία των μυών του λαιμού, επομένως ακόμη και με ελάχιστη έκθεση υπάρχει κίνδυνος σπονδυλικής μετατόπισης. Εκδηλώνεται ως πόνος, ο οποίος μπορεί να εκπέμπεται στα άνω άκρα, κεφαλαλγία (πονοκέφαλος), διαταραχές ακοής και όρασης.
• Το θωρακικό είναι η πιο σπάνια μορφή παθολογίας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η κινητικότητα του θωρακικού τμήματος είναι ελάχιστη. Επιπλέον, προστατεύεται από τα πλευρά, την πλάτη και τους κοιλιακούς μύες. Είναι αρκετά δύσκολο να εντοπιστεί η ασθένεια, καθώς τα συμπτώματά της μοιάζουν με εκείνα άλλων ασθενειών.

Και υπάρχει επίσης οστεοχόνδρωση πολλών τμημάτων ή ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης ταυτόχρονα. Αυτός ο τύπος ασθένειας έχει τη σοβαρότερη πορεία.

Αναφορά. Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, η οστεοχόνδρωση του οσφυϊκού τμήματος εμφανίζεται στο 50% των ασθενών, του τραχήλου της μήτρας - 25%, του θωρακικού - έως και 10%. Στο 12% των περιπτώσεων, πολλά μέρη της σπονδυλικής στήλης επηρεάζονται ταυτόχρονα.

Ταξινόμηση της οστεοχονδρωσίας ανάλογα με το στάδιο της:

• Στάδιο 1 – το αρχικό στάδιο της παθολογίας, το οποίο εκδηλώνεται με αφυδάτωση του πολφικού πυρήνα, μείωση του ύψους του χόνδρινου μαξιλαριού και εμφάνιση ρωγμών στο εξωτερικό του τμήμα. Η διάγνωση της νόσου σε αυτό το στάδιο είναι πολύ δύσκολη, αφού δεν υπάρχουν ακόμη εμφανή συμπτώματα. Ο ασθενής αισθάνεται ελαφρά ενόχληση στην κατεστραμμένη περιοχή εάν παραμείνει σε μια συγκεκριμένη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα ή κινείται ενεργά. Η παθολογία έχει μια αργή πορεία, μια κρυφή μορφή. Ανακαλύπτεται τυχαία κατά τη διάρκεια μιας ακτινογραφίας, μαγνητικής τομογραφίας ή αξονικής τομογραφίας της πλάτης.
• Στάδιο 2 – σε αυτό το στάδιο, το χάσμα μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται, οι γύρω μύες και οι σύνδεσμοι κρεμούν και η πιθανότητα προεξοχών και μετατόπισης στοιχείων της σπονδυλικής στήλης αυξάνεται. Η επένδυση του χόνδρου αρχίζει να φθείρεται, η οποία συνοδεύεται από πόνο. Ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, οι μετατοπισμένοι δίσκοι ή σπόνδυλοι μπορεί να συμπιέσουν τις δέσμες νεύρων, τους μύες και τα αιμοφόρα αγγεία. Είναι πολύ πιο εύκολο να εντοπιστεί η ασθένεια σε αυτό το στάδιο. Πραγματοποιείται σύνθετη συντηρητική θεραπεία.
• Στάδιο 3 – το εξωτερικό μέρος του δίσκου καταστρέφεται, σχηματίζονται προεξοχές και κήλες. Επιπλέον, αυξάνεται ο κίνδυνος υπεξάρθρωσης και μπορεί να αναπτυχθεί αρθροπάθεια των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων. Ο ασθενής βιώνει έντονο πόνο, ο οποίος μπορεί να εξαπλωθεί στα άνω ή κάτω άκρα και η ευαισθησία είναι μειωμένη (μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα).
• Στάδιο 4 – λόγω της υπερβολικής ευκαμψίας των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης, εμφανίζονται οστικές αναπτύξεις στις περιοχές επαφής τους, οπότε το σώμα προσπαθεί να βελτιώσει τη στερέωση των γειτονικών σπονδύλων. Τα οστεόφυτα συχνά τσιμπούν δέσμες νεύρων και τραυματίζουν στοιχεία της σπονδυλικής στήλης. Ο κίνδυνος αγκύλωσης αυξάνεται, που στη συνέχεια οδηγεί σε ακινησία της άρθρωσης. Ο ασθενής εμφανίζει έντονο πόνο, νευρολογικές διαταραχές και δυσκολεύεται να κινηθεί. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να γίνει ανάπηρος.

Η οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια ασθένεια που είναι σημαντικό να παρατηρήσετε έγκαιρα για την πρόληψη επικίνδυνων επιπλοκών.

Συμπτώματα

Τα πρώτα σημάδια της νόσου είναι η ενόχληση και το αίσθημα ακαμψίας στην πάσχουσα περιοχή. Η πλάτη του ασθενούς κουράζεται πιο γρήγορα και ο πόνος εμφανίζεται περιοδικά. Στη συνέχεια, η οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης στους ενήλικες συμπληρώνεται από άλλα συμπτώματα. Οι κλινικές εκδηλώσεις εξαρτώνται από το στάδιο και τη θέση της πληγείσας περιοχής. Επομένως, οι ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν πώς διαφέρει η παθολογία της αυχενικής, της θωρακικής και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Αυτό θα σας επιτρέψει να παρατηρήσετε έγκαιρα προειδοποιητικά σημάδια και να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια.

Συμπτώματα της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης, η οποία επηρεάζει την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης:

• πόνος ή μαχαίρι πόνος που μπορεί να εξαπλωθεί στο πάνω μέρος της πλάτης, στον αυχένα ή στα χέρια.
• αυξημένος μυϊκός τόνος γύρω από την πληγείσα περιοχή, ο οποίος μπορεί να γίνει αισθητός με την ψηλάφηση.
• κεφαλγία, η οποία εντείνεται κατά τη διάρκεια της κίνησης και δεν ανακουφίζεται από αναλγητικά.
• ζάλη με ξαφνικές στροφές του λαιμού.
• οπτική αναπηρία, η οποία εκδηλώνεται με "κηλίδες" ή κηλίδες μπροστά από τα μάτια.
• διαταραχές της ακοής (θόρυβος ή κουδούνισμα στα αυτιά).
• εξασθένηση των μυών του λαιμού ή των ώμων.
• απώλεια ευαισθησίας στο λαιμό και τα χέρια.
• σε σπάνιες περιπτώσεις, η γλώσσα του ασθενούς πρήζεται και μουδιάζει.

Αυτός ο τύπος παθολογίας παρατηρείται συχνότερα σε εργαζόμενους γραφείου.

Κλινικές εκδηλώσεις της οστεοχονδρωσίας του οσφυοϊερού τμήματος:

• πόνος ή οξύς πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης.
• η ενόχληση αυξάνεται όταν ο ασθενής κινείται.
• το σύνδρομο πόνου μπορεί να εξαπλωθεί στο κάτω μέρος του σώματος (γλουτούς, βουβωνική χώρα, πόδια).
• νευρολογικές διαταραχές που εκδηλώνονται ως μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, ψυχρότητα στη βουβωνική χώρα, τους γλουτούς, τα πόδια.
• εξασθένηση, αραίωση των μυών των ποδιών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω έντονου πόνου, ο ασθενής δεν μπορεί να ισιώσει την πλάτη του, να γυρίσει ή να σκύψει. Προσπαθεί να υιοθετήσει μια θέση που απαλύνει την ταλαιπωρία.

Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στο θωρακικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης συνοδεύονται από τα ακόλουθα συμπτώματα:

• περιοδικός οξύς πόνος στο στήθος, στις ωμοπλάτες, ο οποίος εντείνεται όταν σηκώνετε τα άνω άκρα, σκύβοντας.
• ο πόνος γίνεται πιο έντονος τη νύχτα, μετά από υποθερμία, σωματική άσκηση.
• μειωμένη ευαισθησία του δέρματος.
• αίσθημα θωρακικής συμπίεσης?
• Κατά τη διάρκεια της κίνησης, μπορεί να εμφανιστεί οξύς πόνος μεταξύ των πλευρών.

Αναφορά. Οι ασθενείς συχνά συγχέουν τη θωρακική οστεοχόνδρωση με την καρδιακή νόσο. Ωστόσο, κατά την πρώτη παθολογία, ο πόνος εντείνεται με την αναπνοή και δεν ανακουφίζεται από τη νιτρογλυκερίνη.

Όταν πολλά μέρη της σπονδυλικής στήλης επηρεάζονται ταυτόχρονα, εμφανίζονται συγκεκριμένα συμπτώματα.

Μέθοδοι θεραπείας

Αφού ο γιατρός κάνει τη διάγνωση της οστεοχονδρωσίας, πρέπει να ξεκινήσει η θεραπεία. Το σχέδιο θεραπείας καταρτίζεται από τον γιατρό, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό της νόσου, τις αιτίες της και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Κατά τη διάγνωση, χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:

• Ακτινογραφία.
• CT ή MRI.
• Υπερηχογράφημα σπονδυλικής στήλης.
• Μυελογραφία.
• Νευρολογικές εξετάσεις.

Επιπλέον, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί εργαστηριακές εξετάσεις.

Η θεραπεία της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Ανάλογα με τη σοβαρότητα, διαρκεί από 4 έως 8 εβδομάδες, στη συνέχεια πραγματοποιείται θεραπεία συντήρησης για μεγάλο χρονικό διάστημα (περίπου ένα χρόνο). Αυτό θα βοηθήσει στην εδραίωση των αποτελεσμάτων και στην πρόληψη των υποτροπών.

Ο γιατρός σας θα σας πει τι να κάνετε εάν έχετε οστεοχονδρωσία. Η θεραπεία συνήθως ξεκινά με τη χρήση συντηρητικών μεθόδων: λήψη φαρμάκων, εκτέλεση θεραπευτικών ασκήσεων, φυσιοθεραπεία, μασάζ κ.λπ. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται μόνο σε περιπτώσεις όπου ο πόνος δεν εξαφανίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη φαρμακευτική αγωγή, υπάρχουν νευρολογικές διαταραχές ή η νόσος εξελίσσεται γρήγορα.

Οι συντηρητικές μέθοδοι θα σας βοηθήσουν να απαλλαγείτε από τον πόνο και άλλα δυσάρεστα συμπτώματα, να ομαλοποιήσετε τη λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης και να αποτρέψετε τις επιπλοκές.

Τα φάρμακα μειώνουν τα συμπτώματα της νόσου, βελτιώνουν την παροχή αίματος και τον τροφισμό των ιστών και επιταχύνουν την επούλωση των κατεστραμμένων περιοχών. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα φάρμακα:

• Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα βοηθούν στην ανακούφιση από τη φλεγμονή και τον πόνο.
• Τα αντισπασμωδικά βοηθούν στη χαλάρωση των τεντωμένων μυών και στην ανακούφιση από τον πόνο.
• Παρασκευάσματα με αντιοξειδωτική δράση, για παράδειγμα, βιταμίνη C, τοκοφερόλη, θειοκτικό οξύ.
• Για τη βελτίωση της παροχής αίματος στην κατεστραμμένη περιοχή, χρησιμοποιούνται αγγειοδιασταλτικά και βιταμίνες Β.
• Για να επιταχυνθεί η ανάκτηση ή να σταματήσει η περαιτέρω ανάπτυξη εκφυλιστικών διεργασιών, χρησιμοποιούνται χονδροπροστατευτικά, παρασκευάσματα με βάση το υαλουρονικό οξύ, τη γλυκοζαμίνη και τη χονδροϊτίνη.

Αναφορά. Η καταπολέμηση του έντονου πόνου πραγματοποιείται με τη βοήθεια θεραπευτικών αποκλεισμών. Το φάρμακο εγχέεται στην πληγείσα περιοχή. Εάν προστεθούν στεροειδή φάρμακα στα τοπικά αναισθητικά, το θεραπευτικό αποτέλεσμα θα διαρκέσει περισσότερο. Αυτή η μέθοδος θεραπείας χρησιμοποιείται εάν οι παραδοσιακές μέθοδοι (φάρμακα, ανάπαυση, φυσικοθεραπεία) είναι αναποτελεσματικές.

Οι ακόλουθες συντηρητικές μέθοδοι θα βοηθήσουν στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας:

• Οι φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες θα βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου και θα αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται κατά την περίοδο της ύφεσης, όταν δεν υπάρχουν έντονα συμπτώματα. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες θεραπείες είναι ο υπέρηχος, η θεραπεία με λέιζερ, η μαγνητική θεραπεία, η διαδυναμική θεραπεία, η ηλεκτροφόρηση με τη χρήση παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων.
• Η θεραπευτική γυμναστική βοηθά στη σωστή στάση του σώματος, στην ενδυνάμωση των μυών της πλάτης, της κοιλιάς, των πλευρών, των συνδέσμων, στην ομαλοποίηση του μυϊκού τόνου και στην ανακούφιση του πόνου που σχετίζεται με τη συμπίεση των νευρικών δεσμών. Η τακτική προπόνηση θα βοηθήσει στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, στη διατροφή των κατεστραμμένων σπονδυλικών δίσκων και στην επιτάχυνση της ανάρρωσής τους.
• Κινησιοθεραπεία – ασφαλείς ασκήσεις σε ειδικούς προσομοιωτές. Αυτή η τεχνική σας επιτρέπει να αφαιρέσετε το αξονικό φορτίο από τη σπονδυλική στήλη, αποκαθιστά τη μικροκυκλοφορία στους εν τω βάθει μύες, βοηθά στην ανακούφιση από τον πόνο, τον σπασμό, το πρήξιμο και την ομαλοποίηση της λειτουργικότητας της κατεστραμμένης περιοχής.

Σπουδαίος. Ένα σύνολο ασκήσεων για την οστεοχονδρωσία καταρτίζεται από τον γιατρό για κάθε ασθενή ξεχωριστά. Συνιστάται η διεξαγωγή εκπαίδευσης υπό την επίβλεψη εκπαιδευτή.

• Το μασάζ βοηθά επίσης στην καταπολέμηση της οστεοχονδρωσίας ως μέρος σύνθετης θεραπείας. Οι θεραπευτικές διαδικασίες βελτιώνουν τη ροή του αίματος στη σπονδυλική στήλη, χαλαρώνουν τους σπασμωδικούς μύες και βελτιώνουν τον τροφισμό των ιστών. Ένα πολύ δημοφιλές μασάζ σώματος με νερό, το οποίο, εκτός από τα αποτελέσματα που περιγράφονται παραπάνω, ομαλοποιεί την κατάσταση του νευρικού συστήματος.
• Η χειρωνακτική θεραπεία είναι η επίδραση των χεριών του θεραπευτή στο σώμα του ασθενούς. Οι μέθοδοι θεραπείας επιλέγονται ξεχωριστά για κάθε ασθενή. Μετά από μια πορεία θεραπείας, η κυκλοφορία του αίματος ομαλοποιείται, οι μεταβολικές διεργασίες στην κατεστραμμένη περιοχή βελτιώνονται, η κινητικότητά της διορθώνεται και το ανοσοποιητικό σύστημα ενισχύεται. Η χειρωνακτική θεραπεία βοηθά στην πρόληψη των επιπλοκών της οστεοχονδρωσίας. Το κύριο πράγμα είναι να βρείτε έναν έμπειρο ειδικό.
• Η έλξη είναι το τέντωμα της σπονδυλικής στήλης με τη χρήση βαρών και ειδικών προσομοιωτών. Η διαδικασία βοηθά στην εξάλειψη της σπονδυλικής μετατόπισης, στην αύξηση του μεσοσπονδύλιου χώρου και στη διόρθωση των διαταραχών της δομής της σπονδυλικής στήλης.
• Βελονισμός - έκθεση σε βιολογικά ενεργά σημεία του σώματος με λεπτές αποστειρωμένες βελόνες. Ο βελονισμός βοηθά στη χαλάρωση των τεντωμένων μυών και στη μείωση του πόνου.

Για τη βελτίωση της κατάστασης, συνιστάται στον ασθενή να κοιμάται σε ορθοπεδικό στρώμα. Εάν η εργασία σας περιλαμβάνει να κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε πρέπει να αγοράσετε μια καρέκλα με ορθοπεδική πλάτη, να σηκώνεστε περιοδικά και να κάνετε ασκήσεις για την πλάτη σας. Επιπλέον, το άγχος και η υποθερμία πρέπει να αποφεύγονται.

Χονδρωσία και οστεοχονδρωσία: ποια είναι η διαφορά

Η χονδρωσία και η οστεοχόνδρωση είναι συναφείς καταστάσεις. Ωστόσο, πολλοί ασθενείς δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά.

Η χόνδρωση της πλάτης είναι μια ασθένεια που επηρεάζει τον ιστό του χόνδρου. Με την οστεοχονδρωσία, οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές εξαπλώνονται στους σπονδύλους και τους περιβάλλοντες ιστούς. Αυτή είναι η κύρια διαφορά μεταξύ αυτών των δύο παθολογιών. Δηλαδή, η χονδρωσία είναι το πρώτο στάδιο της οστεοχόνδρωσης.

Οι αιτίες της χονδρωσίας και της οστεοχονδρωσίας δεν διαφέρουν. Ωστόσο, εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους.

Με τη χόνδρωση, ο ιστός του χόνδρου φθείρεται, η σύνθεσή του αλλάζει ή γίνεται πιο λεπτός. Για το λόγο αυτό, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι δεν είναι πλέον σε θέση να εκτελέσουν πλήρως τη λειτουργία απορρόφησης κραδασμών.

Τώρα γνωρίζετε τις διαφορές μεταξύ χονδρωσίας και οστεοχονδρωσίας.

Συμπτώματα χονδρωσίας

Όπως ήδη αναφέρθηκε, είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί η παθολογία στο πρώτο στάδιο, επειδή έχει μια σταδιακή πορεία. Ως εκ τούτου, η χόνδρωση εντοπίζεται συχνότερα όταν επηρεάζεται ο οστικός ιστός, δηλαδή αναπτύσσεται οστεοχόνδρωση.

Η σπονδυλική χόνδρωση εκδηλώνεται με τα ακόλουθα συμπτώματα:

• αυξημένη κόπωση στην πλάτη?
• λανθασμένη στάση.
• ελαφρά βλάβη της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης στην κατεστραμμένη περιοχή.
• περιστασιακό ήπιο πόνο στην πλάτη.

Συνιστάται να συμβουλευτείτε γιατρό εάν παρατηρήσετε τουλάχιστον μία εκδήλωση της νόσου. Τότε θα είναι δυνατό να σταματήσει η διαδικασία καταστροφής του χόνδρου.

Για τον εντοπισμό της χόνδρωσης, συνιστάται η πραγματοποίηση ακτινογραφίας ή μαγνητικής τομογραφίας. Η τελευταία μελέτη είναι πιο κατατοπιστική, καθώς σας επιτρέπει να παρατηρήσετε τις παραμικρές αλλαγές στη δομή του χόνδρου.

Θεραπεία της χονδρωσίας

Για να αποφευχθεί η μετατροπή της χόνδρωσης σε οστεοχόνδρωση, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί πολύπλοκη θεραπεία. Για το σκοπό αυτό, ο ασθενής συνταγογραφείται αντιφλεγμονώδη φάρμακα, χονδροπροστατευτικά και βιταμίνες. Η φυσικοθεραπεία βοηθά στη βελτίωση της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης και στην ενίσχυση των μυών. Η θεραπεία μπορεί να συμπληρωθεί με φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες και ρεφλεξολογία.

Κριτικές

Οι περισσότεροι ασθενείς που ξεκίνησαν έγκαιρα τη θεραπεία για τη νόσο είναι ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα της θεραπείας. Ο πόνος και η δυσκαμψία στη σπονδυλική στήλη εξαφανίστηκαν. Αλλά για να επιτύχετε τέτοια αποτελέσματα, πρέπει να εκτελέσετε μια ολόκληρη σειρά μέτρων.

• Άνδρας, 38 ετών: "Διαγνώστηκα με οσφυϊκή οστεοχόνδρωση στο δεύτερο στάδιο. Ο γιατρός συνταγογράφησε ενέσεις για 1,5 μήνα και 10 συνεδρίες μασάζ. Επιπλέον, άρχισε να κάνει θεραπευτικές ασκήσεις. Μετά το μάθημα ο πόνος εξαφανίστηκε. Θα επαναλάβω το μάθημα σε ένα μήνα για να εδραιωθούν τα αποτελέσματα."
• Γυναίκα, 45 ετών: "Δεν μπορούσα να ισιωθώ λόγω πόνου λόγω οστεοχονδρωσίας. Ο γιατρός μου συνέταξε ενέσεις, μασάζ και μαγνητική θεραπεία. Επίσης προσπαθούσα να κάνω ασκήσεις κάθε μέρα και έπαιρνα χονδροπροστατευτικά. Μετά την ολοκλήρωση του μαθήματος, ο πόνος εξαφανίστηκε."
• Γυναίκα, 44 ετών: "Έχω αυχενική οστεοχόνδρωση, από την οποία κατάφερα να απαλλαγώ δύο φορές. Παρείχε πολύπλοκη θεραπεία: φάρμακα, φυσιοθεραπεία, μασάζ, θεραπεία άσκησης, πισίνα. Όμως 3 χρόνια μετά την τελευταία θεραπεία, εμφανίστηκε έντονος πόνος και μούδιασμα στον αυχένα, την ωμοπλάτη και το χέρι. Πήγα στον γιατρό που την παρέπεμψε σε γιατρό. Μετά την αφαίρεση της προεξοχής, έχει περάσει ένας χρόνος και δεν με ενοχλεί ακόμα.

Το πιο σημαντικό

Η οστεοχόνδρωση είναι μια ύπουλη ασθένεια που είναι δύσκολο να εντοπιστεί στο στάδιο 1 και μπορεί να συγχέεται με άλλες παθολογίες. Είναι καλύτερα να επισκεφθείτε έναν γιατρό όταν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια της νόσου (ενόχληση, δυσκαμψία στην κατεστραμμένη περιοχή), τότε θα είναι ευκολότερο να θεραπευθεί. Είναι σημαντικό να διεξάγετε σύνθετη θεραπεία: φάρμακα, θεραπεία άσκησης, μασάζ, φυσιοθεραπεία, χειροθεραπεία κ.λπ. Εάν οι συντηρητικές μέθοδοι δεν βοηθήσουν για περισσότερο από 6 μήνες, υπάρχουν νευρολογικές διαταραχές ή άλλες σοβαρές επιπλοκές, τότε η χειρουργική επέμβαση δεν μπορεί να αποφευχθεί.